Hayatla İletişimde

Afiş Afiş Üstüne

2012-02-12T20:37:00.000+02:00

Meraklı araştırmacı kişilik ben bu seferde çok kullandığımız sitelerin reklam afişleri ile geldim okuyucu.

"Çarpıcı ve mucizevi sosyal ekip oluşturma!"

"Sadece 140 harf ile olağanüstü, muazzam topluluk!"

"Filmleriniz Youtube'da sonsuza dek sürsün
İnternetteki en iyi adres!"

Sanırım aynı firma skype'ın reklam işini de almış :)

"Ailenizi bir arada tutan müthiş ses sistemi."

Son derece klasik, standartlar.
Hani şu direklere, duraklara asılan cinslerden.
Ben sevdim, ya sen?

Kardan Hayallerim Vardı

2012-02-02T20:10:00.000+02:00

Sıcak iklim çocuğu olarak büyüyen ben kışın televizyonda kar haberlerini izler ve yolları kapanan o çaresiz insanlara özenirdim.

Hatta uyumadan önce kendi kendime kar kraliçesi, kar şövalyesi hayalleri kurmayı severdim.

Bazen bir ağacı yerinden çıkararak yolları açardım ve köylüler bana teşekkür için bir kardan adam sunarlardı.

Bende atkımı ona dolayarak teşekkür eder bir sonraki köyü kurtarmaya yola düşerdim falan.

Kabul, çok mantıklıydılar demiyorum ama daha küçüktüm tamam mı? :)

Hatta seneler öncesi bir ara kar yağmıştı da okul tatil olmuştu.

Ne yazık ki erimekte acele ederek öğleden sonraya pek kalmamış, kardan adam hayallerimiz 5cm'i geçememişti.

Düşünüyorum da insan o kadar özlemle beklediği şeyden bu kadar şikayetçi olabilir mi?

Eyvallah, oynadık.

Hatta kardan adamlardan ordular yaptık...

Ama artık bitmeli der mi?

Yazı özledim okuyucu.

Etraf bembeyaz harika görünse de ben gölgesine sığındığım güneşimi özledim.

Kat kat giyinmiş bir halde evde bile burnumdan çıkan havanın buharını görebilirken tek yapabildiğim yine hayal kurmak.

Çiçekler açmış bir çayırın ortasında battaniyeler yerine üzerimde ince bir yazlık elbise onların kokuları etrafımdayken uyuyorum ve güneşin dokunuşunu tenimde hissedebiliyorum.

Biliyorum yaz da gelip neden bu kadar sıcak, ah bembeyaz karlar vardı diyeceğim.

Ama sanırım insan biraz böyle.

Ne tam olarak ne istediğini bilebiliyor ne de ona sahip olunca olabilecekleri.

Sadece istiyor.

Ben Bu Aralar Harlequin Okuyorum

2012-02-01T19:29:00.000+02:00

Uzun süredir yeni romanlara başlamayıp günde bir harlequin ile devam etmekteydim okuyucu.
Okulu bahane etmeyeyim şimdi (uğradığı yok diyerek yalancı çıkarır beni) ama iş güç derken yolunu bulamamıştım her yeni kitabı okumalıyım diyen açgözlülüğümün doldurduğu kitaplığın.

Şimdilerde yeni buduğum tatilimle meşgul olunca harlequinlere geri döndüm yine.
Beğendiklerimi de şurada yorumluyorum okuyucu.
Bir göz at.

En azından rastladığında

ya da

boş vakit bulduğunda bir kaç keyifli saat geçirme fırsatını kaçırmazsın tavsiyelerimle.

Görüyorsun ya her şey senin için :)

Biraz da bilgi vermek gerekirse;

Harlequinler bir çok sitede e-kitap olarak bulunduğundan

(o tarayanların elleri dert görmesin)

kolayca ulaşabileceğiniz gibi

bir çok ikinci el kitap satan sahaflarda da uygun fiyatlara bulabilmektesiniz geçmiş sayıları.

Her ay çıkardıkları yeni yayınları ise hemen hemen her süpermarkette genelde gazete dergi raflarında karşılaşırsınız.

Yolculuklarda veya yoğun günlerinizde biraz mola için birebir bu yayınlar.

Sistemlerini ilginç ve bir o kadar da yararlı ve akıllıca bulmuştum ilk duyduğumda.

Ve her güzel fikri karşıladığım gibi ben neden düşünemedim bunu ya demiştim.

Kalemine güvenen ya da güvenmeyen ev kadınları yazdıklarını gönderiyor,

Harlequin basıyor,

tüm dünyaya dağıtımını yapıyor,

kadınlar da bu yolla hem bir uğraş ediniyor hem de kazanç sağlayabiliyorlarmış.

Kesinlikle okumayı ve yazmayı seven, ailesine zaman ayırmayı seçerek evinin hanımı olmuş kadınlar için harika bir durum.

Belki de çalışan geçimini başka yollardan sağlayan fakat yazma hobisi olanlar içinde bir yol.

Bence bizim annelerimize de böyle bir olanak sağlansaydı okuma-yazma oranlarına katkısı olabilirdi.

Harlequinler genelde aşk temasına sahip hikayeler olup bazı kitaplarda macera ve entrika da içeriyorlar.

Bir çok önemli yazarı (sandra brown, nora roberts gibi) da okuyucuya tanıtıp edebiyat çevrelerine kazandırmıştır.

birde site adresini vereyim göz atmak isteyenler için: harlequin

Her Kadının Gerçekten Önem Vermesi Gereken Konu

2012-01-29T21:26:00.000+02:00

Uzuuuun zaman önce burada yazdığım gibi reklamcılık alanında araştırmalarıma devam ederken rastladığım bu dahiyane afişleri paylaşmak istedim.

Bu, biz kadınların sıkça yaptığı bir şey.

Ufak tefek şeylerden bile mutsuz olmak; şikayet etmek.

Asıl düşünmemiz gereken, önem vermemiz gerekenlerin yerine.

Kendimize sormalıyız;

Gerçekten doğru şeylere mi takıntılıyız?

Bi Seni Konuşurum..

2012-01-27T00:24:00.000+02:00

İnsan beyni gerçekten karmaşık bir yapı olmakla beraber aslında işleyişi basittir.
Hani derler ya öğretmenler günde bir tekrar ile alınmayacak not yoktur diye
Doğrudur.
Beyne en çok ne ile ilgili veri girerse onu işler.
"İnsanın fikri neyse zikri odur." da derdi ananem.

Giriş için yeterli olmadıysa bir de şu var;
İlkokuldan beri bağımı koparmadığım, daha sonrasında komşu da olarak kardeşten farksız olduğumuz bir arkadaşım vardır.

Ben üniversiteye kayıt olduğumda o da açıktan liseye kaydolmuştu.
Çalışmaya başladı birde, okurken.
Ne zaman eve gittiğimde görüşsek bana işinden bahsederdi.
İşte şöyle oldu, işi böyle yapıyorum vs.

Bende okuyordum, bende çalışıyordum o sıralarda; üstelik farklı bir şehirdeydim ama bahsederken böylesine şevkle, her bir ayrıntıyla süslemiyordum.
Çünkü anlatılacaklar hep o çalışma arkadaşlarının arasındaki muhabbet olup başkasıyla o kadar iyi gitmezdi.

Hem bir insanın hayatı işten ibaret mi olur?
Ben daha çok tanıştığım insanlardan, gördüğüm yerlerden bahsetmeyi seviyordum.

Derken bu sene düzenli bir işim olduğunda eve yorgun argın geldiğimde bile anlatmayı sevdiğimde anladım.
Daha doğrusu ev arkadaşlarımın yüzünde gördüm, benim arkadaşıma baktığım ifadenin aynısını.
Bende yapıyordum.
Gün içinde en fazla zamanımı işte geçiriyordum ve beynim en fazla veriyi iş konusunda alıyordu.
Artık hayatı işinden ibaret bir yetişkin mi oluyordum?
Demek hobiler bu yüzden vardı.
Cv'de bile hobilerimizden bahsetmemizin zaten bir nedeni olmalıydı.

Gelişmeyi de tamamladığımıza göre artık sonuca, bir ana fikre varmamız gerek ama inanın hiç bir fikrim yok.
Yani elbette şuraya bir şeyler anlatmaya geldim ama ne yazarsam daha benim yeni keşfettiğim ve tam oturtamadığım tavsiyemi tam verebilirim bilmiyorum;
deniyorum :)

Bildiğim biz insanlar sosyal varlıklarız, temel tek düzeliklerin dışında harekete farklılıklara ihtiyacımız var
ve
beynimizin işleyişi de belli olduğuna göre (bknz: ananemin lafı)
hayatımız sadece iş, sadece okul veya sadece aileden ibaret olmamalı.
Asında sadece hobilerden de ibaret olmamalı.

Konuştuğumuzda bahsettiklerimiz evrenin gerçekleri, dünyayı nasıl kurtarırız falan olmak zorunda da değil elbet
ama
Tek yapabildiğimiz 'ben buyum'u anlatmak da olmamalı.

Neyse toparlıyorum;
Kendini geliştirmenin yaşı, yeri, zamanı yok.
Neyle meşgul olursak olalım her zaman genel kültür ve insan ilişkilerine yönelik bir şeyler öğrenmemiz, araştırmamız ve deneyimlememiz mümkün.
Yeter ki hayatın bize sundukları arasında o tekdüzeliğe dalmayıp etrafımıza da bakalım.
Beynimizin işleyişini salt yapabiliyoruz diye tekdüzeliklerle harcamayalım.

***

Bir konu daha var ki bahsetmek istediğim;
Dostlarınla bir araya geldiğinizde hani o seni hiç ilgilendirmeyen işte nasıl başarılıymış, hocaları ne kadar gıcıkmış ve ya sevgiliyle tekrar barışmaları gibi konularda anlayışlı olman gerektiğini bil.
Çünkü fark etsen de fark etmesen de sen de aynı şeyleri yapıyorsun.

İşte böyle okuyucu...

Yazıya en uygun olduğunu düşündüğüm parçayla veda ederken
iletişimin bol ola diyorum :)

dinle..

Bana Malahitini göster sana kim olduğunu söyleyeyim.

2012-01-26T14:40:00.000+02:00

Bir önceki yazımda bahsettiğim üzere çalışmaktayım okuyucu; işteyim

Ya da markamızın altında yazdığı gibi;

"Değerli Taşların Tasarımla Buluştuğu Nokta" da.

Diğer bir deyişle değerli-değersiz müşterinin rapunzell ile buluştuğu nokta burası.

Her türden insanı tanıdığımı düşünürdüm; yanılmışım.

Esnaf ne yapsa haklıdır; bakın o kadar söylüyorum.

Bizim insanımıza bir şey zaten beğendirmek zor..

Hadi beğendi diyelim, ille pazarlık edecek.

Kayseriliden daha Kayserili olurken de işçiliğe değer vermeyecek.

Mesela bizim işimiz bijüteri değil mücevherat diyerek fiyatlarını mazur göstermeye çalıştığımız 'ay aşırı pahalı'cılar

ile

Elbette gerçek onlar diyerek napsak inandıramadığımız 'nasıl bu kadar' ucuz diyen çok bilmişler

ölümüne kapışırlar pazarlıkta.

Kimi zaman 'kim' lafından başka sözcük dağarcığı olmayan insanlara laf anlatmaya çalışırız:

"Beyefendi bizim ürünlerimiz tasarım olduğu için fotoğraf çekmek yasak."

"Kim fotoğraf çekiyor?"

"Siz? Lütfen kamerayı kapatır mısınız?"

"Kim diyor?"

"Patronumuz ürünlerinin çekilmesini istemiyor."

"Kim o kim?"

"Bakın-"

"Ben bi görüşem onunla, kim? Kimmiş söyleyin ... Kim o kim?"

Bazen de gelenler bize bizim mesleği öğretmeye çalışır;
"Gerçek inci mi bunlar?"
"Elbette. Deneyebilirsiniz, soyulmaz."
"Doğuruyor mu?"
"Nasıl?"
"Gerçek inci dediğin doğurur."
"Uygun şart ve zamanda olacak bir şey o ama ille doğurur diyemeyiz.
Karanlık ve nemsiz bir ortamda saklanması lazım."
"Ama gerçek inci doğurur, doğurması lazım."
Burada uzun bir inci doğumu belgeseli araya giriyor.
"Ben incilerimi pudralıyorum, sonra kilerde bekletiyorum doğurması için."
"Biz damızlık olsunlar diye değil, takılsınlar diye satıyoruz" diyemiyoruz tabi.

Bazen de özenerek düzenlediğimiz vitrinlerin camlarını yeni silmişken bayanın biri gelip çocuğunu oturtarak altını değiştirmeye kalkıyor!
Hem de avm'nin tam orta yerinde.
Şaşkın bakışlarla olayı kavramaya çalışan bize bakıyor, gülüyor ve
"Annecim, ablalara merhaba yap!" diyebiliyor.

Ya da yarım saat boyunca hediye bakıyorum diyerek tüm takıları üzerimde denettirmeye kalkmış kişi "Aslında benim hediye alacak kimsem yok, size alabilir miyim?" ile ağlanacak halime güldürebiliyor.
Buna benzer bir vakayı da bir turist ile yaşadım.
Maalesef koca avm'de dil bilen tek kişi olan bana yabancılara yardım işi düşüyordu.
Daha sonra beni yerime kadar geçiren adam gelmişken bir hediye almalıyım dedi ve beraberce seçtik.
Paketleyip uzattığımda yardımların için bunu sana aldım dedi o hızla gözden kayboldu!
"Ama kabul edemem" yakarışlarımla elimde paket kalakalmıştım.

En güzelini de en sona sakladım:

"Makalin taşı var mı? Ben ondan almıştım geçende."

"?? Malahit?"

"Evet, evet ondan."

Ürünler gösterilir falan işte o an, tam kadın konuşmadan önceki var ya, ağzımızın son kapalı olduğu an olacaktır.

"Bu yüzüğü ikiz bebeği olan bir kadın almalı. Bakın ikiz bebek var taşın içinde."

Biz şaşkınızdır; o da hız kaybetmeden diğer ürünler ile falına devam eder.

"Bakın bunda da hamile bir kadın var. İşte şurası karnı ... Benim geçen aldığım taşın içinde üç kişilik bir aile vardı, bize uyduğu için almıştım zaten. Siz bunu nasıl bilmezsiniz bu işin içinde bilmiyorum. Aaa şu taşın içinde de tek taş pırlanta var. Bunu bir genç kız alacak ..."

Ve işin kötü tarafı kadın gittikten sonra bile ne kadar baksak, kime göstersek dediği şekillere rastlanılamaz.

Dip Not: Malahit yeşilin çok hoş tonları olan kendisinden desenleriyle ünlü 'kraliçe taşı' olarak da anılan bir maden. İlk keşfedildiğinde zamanın kraliçesinin sadece bana özel olmalı diyerek halkının kullanımına yasakladığı taşımızın neşe ve huzur vermesi, empati yeteneğini geliştirmesi, kalbe iyi gelmesi, sıkıntılardan kurtarması gibi özellikleri bilinmektedir. Başak, terazi ve oğlak burcunun taşı olarak da tanıtılabilir :)

Alışveriş Severler İçin Duyuru;

2012-01-26T02:08:00.002+02:00

Yeni Müjde! Artık kolayca alışveriş yapın!

Grup Satın Alma Sitelerinin ve Özel Alışveriş Kulüplerinin Günlük Kampanyaları artık HEPSİ tek bir yerde: İndirimlr.com'da

Şehrinizdeki en güzel fırsatları ve indirimleri kaçırmayın. Tüm sosyal aktivitelerden en az %50 indirimlerle yararlanın. Alışveriş yapmayı kolaylaştırın...

İndirimlr.com sizler için çok faydalı olacaktır!

Özel Alışveriş Sitelerinin ve Fırsat Sitelerinin tüm kampanyalarını tek bir yerde. Böylece fırsat sitelerini tek tek dolaşmanıza gerek yok...

Tatil fırsatları, restaurant, eğlence, aktivite, eğitim fırsatları, sağlık ve güzellik fırsatları, sevdiğiniz markaların indirimli ürün satışları ve daha neler neler...hepsinden %90'a varan indirmlerle faydalanın.

Türküm Doğruyum Çalışanım

2012-01-25T14:38:00.000+02:00

Şu fani öğrencilik hayatımda girmediğim sektör; deneyimlemediğim meslek kalmamışken (fazla iddialı görmeyesin, sonuçta deneyemeyeceğim işler de mevcut, biliyorum :) ) şimdiki işim hakkında yazmak istedim.

Daha evvel gözüm pek bi yükseklerde olup isterlerse stajyer olarak alsınlar, fazla para vermesinler, prestijim yeter diyerekten çalıştığım işler ile paraya ihtiyacım olup da orda burda organizasyon, özel ders, seminer, çeviri işleri baktım ki bana bir ömürlük sermaye vermiyor bu sene gerek insan ilişkilerimi geliştirmek gerekse her zaman işime yarayacak türden deneyim kazanmak için -satış danışmanlı-ğına atlamış bulunmaktayım okuyucu.

Bir paragraftır nokta koymadan yazıyorsun bu mudur deme.
Kısaca belamı arıyorum da diyebiliriz :)

Her işin kendi kapasitemi ölçmem ve neyi yapıp neyi yapamayacağımı görebilmem açısından farklı bir anahtar olduğunu anlayalı daha bir girişkenim.
Ve hayatımın 'ne olacaksın?' kapısında daha çok anahtar deneyip hangisinin beni nerelere ulaştırabildiğinden emin olabilmeliyim.

Her şey istemediğim bir bölümü okumaya zorlanmam ve benden başka herkesin mesleğim ve yapabileceklerim konusunda farklı yönlerde ısrarcı olmasıyla başladı desem de
bilinçaltımda ailemin tatillerde bile çalışmamı istemediğini ve benimde kendi ayaklarım üstünde durma olayını yuvadan uçtu uçalı ciddiye aldığımı söyleyebiliriz.

Vize-final aramı değerlendirmek için seçtiğim satış-kasa hesabı-iş yeri sorumluğu konusunda (amma abarttım, alt tarafı esnaflık yahu)
bir işe girme ve işteki son haftamda yazabilme imkanı buldum.

* Avm'lerin geleni gideni bol olur.
Bunun içinde muhabbeti koyulaştıracağın ya da sabrını zorlayacağın her tür mevcuttur.

* Avmlerin kendine özgü kuralları vardır; açılış saatinden sonra açılamaz, kapanış saatinden önce kapanamaz, fazla boş bırakılamaz, çoğu şey yasak vs..
(Geç kaldığım için kesilen paralarıma hala yanarım.)

* Vitrin düzenleme olayı en önemli detaylardandır; görsellik sattırır deseler de gerçek şu ki ne göz zevki ne de sadece zevk ile alakalıdır tamamen yorucusal.

* Alıcı müşteri - bakıcı müşteri ayrımını kavramak hayatta kimin ne olduğunu bilebilmeni kolaylaştıracaktır.
(bknz: alıcılar hayatı yaşar ama bakıcılar sadece onları izler fenomeni)

* Her gün en az bir defa 'ne yesek ki?' derdi ile devamındaki üç saat taşınıp düşünüp aynı menüleri alma vardır.

* Pos makineleri, kasa ve hesap makinesi müşteri gelmediğinde en yakın dostların olur; dertlerini yakınmadan dinlerler.
(Pos makinesi gün sonu basmakla meşgulken zımbayla dertleştiğim de olmuştur.)

* İş veren ve işçi arasındaki 7 farkı bulmakta zorlanmazsın.
Bulduktan sonrası en ateşli komünist sayılmana yetecek sövüp sayma ve söylenmelerden ibarettir zaten.

* Gazete (magazin eki, bulmacası için), kitap (varsa resimleri için) ile sık sık bir araya geleceğin için kendini geliştirme(!) olanağın vardır.

* Diğer çalışanlar ile kurulan karmaşık ilişkiler facebook'ta bile bulunmaz.

* Eğer benim gibi bir gevezenin eline şirket telefonu geçerse hayatında görmediğim tutarlı faturayı maaştan keserler.
Sonraki hafta boyunca boynu bükük ama prim ama emek diye dolaştığım gözlenir.

* Lise günlerinizi tekrar yaşama olasılığınız vardır.
(örn: herkese bir isim taktık; tuhaf, piramit, baş kepçe, yemez..
bir ara hikayelerini de anlatmayı çok isterim)

* Ve eğer şanslıysan shift arkadaşın ömrün boyunca bırakmayacağın kardeşin olur.

* Artık sende esnafsındır;
alışverişlerinde pazarlıkta diretmemeyi, kaba davranmayıp karşımdaki de insan demeyi, üç kuruş veriyorum diyerek kendini oranın patronu sanmamayı, en azından almıyorsan bile bir gülümsemeyi eksik etmemeyi bilmiyorsan da öğrenmişsindir.

dip not: gerçekten de o kadar esnaf hissediyorum ki kendimi, günü falan varsa haber edin kutlıycam, o derece.

bir başka dip not: esnaf mesnaf diyorsun (mesnaf da neyse artık) koyduğun resme bak denilmesin; bizim işlerde görsellik çok önemlidir, bknz: madde 3

Haydi hayırlı işler bol müşteriler :)

Yazacak Çok Şey Varken Yazamadıklarımla Beraber

2012-01-24T23:11:00.001+02:00

Genelde müzik dinler yolculukta insanlar ya...

Sen birini düşün otobüste gördüğün.

Camdan dışarısına bakan dalmış gözleri ve belki de hiç kıpırtısız oturuşuyla dikkatini çekmemiş.

Ola ki dikkat etseydin düşüncelerinin karmaşasını gözlerinden okuyabileceğin.

Birden aceleci hareketlerle ceplerini karıştırıyor, çantasını arıyor.

Kağıt kalem bulduğu gibi yazmaya başlıyor.

Ya da arkadaşlarıyla konuşurken hararetli hararetli birden konu değiştirip ben bunu yazarım diye bambaşka bir tempoda kendi kendine konuşmaya başlıyor.

İşte o bendim okuyucu.

Yazmak susamak gibi içimden geldiğinde durduramadığım kelimeler; şimdilerde dinlediğim hoş ama boş şarkılar gibi bazen mırıldandığım çoğunlukla unuttuğum sözler oldu.

Nedendir bilinmez en yoğun anlarımda bile beni bırakmayan klavyemin tıkırtısı şimdilerde duymayı özlediğim seslerden.

Belki yaz boyunca roman konusu üzerine yoğunlaşıp belirlediğim planda yazmaya zorladığım için kendimi şimdi özgür bırakamıyorum kalemimi.

Belki düşündüğümden de yoğun düşüncelerim.

Belki de sadece ve sadece yazamadım bu aralar.

Yakınmaya gelmedim, paylaşmak istedim.

Bakma arada gelir gelir içimi dökerim.

Bu da yazamamamın şarkısı olsun, dinle

Ama bi dk şimdi, ben yazamıyorum derken derken yazdım mı ne?

Hayat Buysa Üstü Kalsın Dicem de, Öğrenciyiz Bozukluk da Lazım Oluyor

2012-01-10T21:48:00.000+02:00

Her yarım saatte bir yeni saç modelleri deniyorum,

selam verene çatıyorum,

çikolata bile yemek istemiyorum (evet, çok şaşırtıcı)

bir de önümdeki zar zor ricalarla fotokopi çektirilmiş notlara uzaylı gibi bakıyorum.

Üstelik de izin alamadığım için iş yerinde bunları yapmaya çalışıyorum.

Ne dedin?

Ha, evet.

Final haftasındayım okuyucu.

Duvardaki çatlağa bile yarım saat boyunca bakıp içinde ev, araba, çoğunlukla da x ve y'ler görebiliyorum.

Hayatın anlamını çözsem, nirvanaya falan ulaşsam bu sıkıntılı ruh halimin sonucunda bir işe yarardı;

huzur bulurdum belki ama ne mümkün.

Daha dönem içinde ne işlemişiz onu çözmeye uğraşıyorum.

Buncadır yazmıyorum da şimdi bunlarla sizi sıkmaya mı geldim?

Hayır.

Nolucak bizim bu sonumuz onu tartışmaya geldim.

Tahmin ederim hepiniz görmüşsünüzdür bu resmi nette.

İş, okul, aile, dershane, kurs vs...

Hiç sormuyoruz kendimize; şu an ne yapıyorum, aslında ne yapmak istiyorum diye.

Seçmeden bedellerini ödüyoruz kararlarımızın.

Belki de istemediğimiz bir bölümü okuyoruz,

belki de sevmediğimiz bir işte çalışıyoruz.

Daha fazlasını elde edebilmek için, en iyisi bizim olsun düşünceleriyle.

Ama en iyisi değildir her zaman seni mutlu edecek olan.

Demiyorum ki her şeyi bırak,

ferrarini sat ve bilge ol.

(aslında en iyi tavsiyem olurdu)

Sadece arada da olsa kendine ayıracak zamanın olsun.

O yüzden finallerin de olsa, yarın önemli bir toplantın ya da dershane sınavın..

En azından bir beş dakikanı ayır ve gerçekten ne yapmak istiyorsan onu yap.

Mesela ben şu an elimde kahvem klavyemin başında olmak istiyorum ve öyleyim.

Yarın mı?

Yarın yine iş ve notlara çalışmak olabilir kaderimde ama şu beş dakika benim

ve zamanımı tüm beş dakikalık molalara ihtiyacı olan okuyuculara şu an bende çalan şarkıyı hediye etmekle değerlendireceğim.

Çünkü biliyorum okuyucu

benimde okuduğum yazıların çoğunda yaptığım gibi

filozofluk taslamış,

hayat ile beş dakika ne alaka yea,

diyecek; gerçekten denemeye değer görmeyeceksin.

Olsun, bari şarkıyı dinle dedim :)

Dinle..

Resimdeki gibi rahatlığı arayarak değil onu yaşayarak hayatı geçirmeniz,

bozukluklara üstü kalsın da diyebilecek kadar gönlü de cüzdanı da zenginlerden olmanız dileğiyle...

dip not: blogumu annem ya da ananem ele geçirmedi,

bizzat benden geliyor bu olgunluk diye de övüneyim :D

Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun!

2011-10-31T17:43:00.003+02:00

Bu 29 Ekim biraz buruk geçti sanki?

Eksik...

Ne yazık ki onlarca yıldır ilk kez törensiz kaldı ülkemiz...

Şehitlerimiz canlarını biz milletçe böylesine günleri kutlayabilelim diye vermişken bu karar devletimize yakışmadı.

Konserlerin iptalini anlayabilirim verilen kayıplardan sonra ama ya törenlerimiz?

Hakkımız değil miydi cumhuriyet yürüyüşleri; geçit törenleri?

Her şeye rağmen Cumhuriyet Bayramınız kutlu olsun Türkiye!

***

Birde aynı gün tv den de olsa Cumhuriyet ruhunu hissedebilmek için dolaşırkn kanalları Jay Leno'nun programında Barack Obama'yı görünce ağzım açık kaldı...

Gayet hoş sohbet ettiler, soruları cevapladı, karşılıklı espriler falan.

Bırakın rte'yi Tarkan bile Beyaz Show'a çıkmıyor bizde...

***
Yeni haber aldım ki
Meğer 29 EKİM Törenleri teröristlere kitleler hedef olmasın diye kaldırılmış.
Bu durumda cuma namazı ve bayram namazları da tehlike altında değilmi?
Onlarda iptal edilecekler mi?

***

Ha bir de çok doğru söyleyenler var;

"Ekime söyleyin bundan böyle 28 çeksin,

Kasım 9

Ağustos 29 çeksin

Nisan 22

Çünkü birileri bizi çekemiyor"

Müjdat Gezen

Reklamın İyisi Kötüsü Olmaz!

2011-10-25T16:14:00.000+03:00

Pek meraklı araştırmacı kişilik ben yine bir süre önce aldığım web tasarımı kursununda etkisiyle reklamları araştırdım.

Flash animasyon görüyoruz zaten ilerde bir gün reklam işine de el atarız, kim bilebilir :)

Araştırdıkça gördüm ki gerçekten keyifli bir o kadar da meşakkatli bir iş.

Her zaman daha iyisini bulman gerekiyor.

Zor olanıysa bu değil de ne kadar çaba harcamış olursan ol reklamı yapılan şirketin beğenisini kazanmazsan uğraştığın işin çöpe gidecek olması.
Hal böyle olunca reklamcılık arz-talep eğrisinin sınırlamasına maruz kalıyor.

Çünkü düşünce şu:

reklamın iyisi kötüsü olmaz.

Onlar yapılan işin kalitesinden çok akılda kalıcı olmasına bakıyor.

Ve en yer tutan ve bahsedilen reklamlar saçma olanları oluyor.

Örnek: şu yazımda bahsettiğim çığrından çıkmış 118 reklamları.

Hal böyle olunca dedim ki okuyucumu birbirinden aşmış,
'adamlar bu işi biliyor ya'
'kırk yıl düşünsem aklıma gelmez'
gibisinden cümleler kurduran reklamlarla buluşturmak
bana düşer :)

İlk reklamımızı veriyorum.
Vatana, millete, bloga hayırlı ola :)

Eski bir reklam aslında bu, belki de gördünüz.

Slogan: İçinizdeki çocuğu besleyin

On numara yahu :)

Bir Hikaye, Tanıdık geldi mi?

2011-10-21T17:43:00.001+03:00

Birden uyanıyorum.

Üzerimde bir ağırlık, örtü bu.

Kanepenin üzerinde uyuyakalmışım, Ahmet örtmüş olacak.

Kapı çalıyor. Ama çalmak değil, yumruklamak.

Ayağa kalkmaya çalıştım; "Sen dur." dedi.

Kapı öyle bir vuruluyor ki artık; kırılacak sandım.

Titredim; üşümüyorum, korkudan.

Birden odaya gelen iri yarı adamların gözleri hiç iyi şeyler anlatmıyor çünkü.

Sırtlarında asılı tüfekleri var çünkü.

"Bize içeceh ver." dedi birisi.

Eşime baktım, gözleri ne derlerse yap diyordu sanki, başını sallıyor.

Mutfağa gidiyorum, titrek ellerimle dökmeden çayı bardaklara doldurmaya çalışıyorum.

Bir yandan da kulağım salonda:

...

"Ne yüzden buralere geldiğiz?"

"Tayin."

"Hökümet mi yolledi?"

"Evet."

"Hangi sebeplen?"

"Burada öğretmene ihtiyaç varmış."

"Ögretmensin. he?"

"Evet."

"Ne ögretiyorsun?"

"Okuma-yazma diyelim"

"Atatürk'de anlatiyorsun?"

"Evet."

"Neden?"

"Ders konumuzda var..."

"Seversin onu?"

"Atatürk'ü mü?"

...

Bu kadar duyabildiklerim.

Çay tepsisini alıp içeri götürecekken de onlar Ahmet'i dısarı sürüklüyorlar.

"Nereyee?"

"Çehil baci, şo gebe halınla ayağimize dolenme!"

Ne dediysem dinletemiyorum, engel olamıyorum.

Arkalarından gidiyorum ama yeterince hızlı olamıyorum.

Orada, sokağın ortasında eşim dizlerinin üstünde.

Elindeki silahı onun başına tutan bir adam tepesinde.

Bir patlama sesi...

"Hayıııııır!"

yetişemiyorum.

"Neden?" bağırıyorum "Neden, biz size ne yaptık?"

Ellerini kollarını sallayarak gidiyorlar.

Bakmıyorlar bile arkalarına.

Ama ben görüyorum.

Başında al bir şelale, yere düşüyor Ahmet'im.

Haykırıyorum, "Yardım ediiin!"

Kimse duymuyor, duymak istemiyor.

Yanına gidiyorum: "Her şey iyi olacak, iyi olacaksın."

Kapılara vuruyorum: "Lütfen, lütfen yardım edin!"

Sonunda bir tanesi açılıyor; muhtarın kapısı.

O da ağzımı kapatıyor: "Sen bizim başımızı da derde sokacaksın kadın! Sus!"

Eve koşuyorum; soğuktan telefonlar çalışmıyor.

Kimse gelmiyor, kimse yardım etmiyor!

Orada gözleri son kez sıcaklıkla bakarken bana...

Konuşamıyor ama ben anlıyorum; elini kaldırıyor ama gücü yetmiyor, ben götürüyorum karnıma.

"Yokluğumda kızıma iyi bak diyor gözleri, "Sensiz olmaz, gidemezsin!" diyor sözlerim

Sabaha buluyor jandarmalar bizi; kucağımda Ahmet, karlar birikmiş üzerimize.

Yakalanamıyor katilleri, al bayraklara sarılıyor cenazesi...

Yine bir kış gecesi kızı soruyor: "Anne, benim babam neden yok?"

Cevap veremiyorum, bende bilmiyorum. Neden yoksun?

Neden aldılar seni bizden?

Başkaları anlatıyor:

"Senin babanda şehit yavrum diyorlar; ülkesindeki insanlar eğitimsiz kalıp birbirine kötülük yapmasınlar diye savaştı."

Anlamaz diye korkuyorum, şimdi bin bir soru soracak; ama yavaşça başını sallıyor, nereden duyduysa "Şehitler ölmez vatan bölünmez." diyor.

Ağırbaşlı halleri öyle sana benziyor.

Kızın biliyor, anlıyor. Yokluğunda bana varlığını hatırlatıyor.

Ben mi?

Ben halimi hatrımı soranlara iyiyim diyorum.

Öylesine zamansızdı ki gidişin; öylesine yarım bıraktın ki beni iyi olamıyorum.

Ne istediler bizden, bir cevap cevap arıyorum.

Duyanlar başın sağ olsun diyor; ne denir ki?

Ne diyebilirim ki?

"Vatan sağ olsun!"

***

Gerçek bir hikayeydi bu; televizyondan dinledim.

Öylesi etkiledi ki beni ne kalemime engel olabildim ne anlatma isteğime.

Öğretmenleri, korucuları, polisleri,

daha bir çok suçsuz sivili böyle ailelerinden almışlar.

Hayatlarını çalmışlar.

Yazdım bende hikayesini...

Neyi değiştirir bilemedim ama yazdım.

Vicdan borcumdur, dikkatleri çeker belki.

Belki birileri duyar diye yazdım.

Ahmet Öğretmenin tam hikayesi önümüzdeki günlerde:

burada.

Şimdi Burda Olsaydın!

2011-10-20T17:36:00.000+03:00

Atatürk'ün azınlıklar meselesine yaklaşımı:
Başbakan İnönü saat 18.00 sularında Florya Köşkü'nde Atatürk'ü ziyaret etmiş:- Hayırdır İsmet... Habersiz geldin.
- Paşam, azınlıklar meselesi... Konuyu Meclis'e getireceğiz... Ne diyorsunuz?
- İsmet bugün geç oldu... Yarın sabah erkenden gel, konuşalım.
İnönü çıkınca Atatürk "bütün görevlileri" toplamış:
- Sadece laleler kalsın... Bahçedeki diğer bütün çiçekleri sökün, atın... Derhal.
İsmet Paşa sabah gelmiş, bahçenin "halini" görmüş ve "görevlilere" sormuş:
- Ne oldu böyle?
- Gazi Paşa emrettiler, söktük.
Başbakan İnönü, Cumhurbaşkanı Atatürk'ün odasına girmiş:
- Paşam, bahçenin durumu nedir?
-Azınlıkları söküp attım İsmet.
İnönü "anladım" derecesine başını öne eğmiş:
Atatürk:
- İsmet, ben "Ne Mutlu Türküm Diyene" sözünü boş yere söylemedim... Kendini Türk hisseden herkes bu vatanın öz evladı... Ben hayatta olduğum sürece bu böyle bilinsin... Ve sakın azınlıklar ile ilgili bir kanun çıkarılmasın.
Büyük Atatürk'ün "verdiği dersi" bugün hâlâ anlayamayanların olması ne kadar acı.

***

Ayrıca;

Öyle Facebook'tan twitter'dan ordan burdan yazarak terör protesto edilmez.

Türk milleti sen protesto hakkını Kasım 2002'de Temmuz 2007'de Haziran 2011'de kaçırdın!

Erkekler değer verdikleri kadını kimseye anlatmazlar.

2011-10-17T16:57:00.000+03:00

"Erkekler değer verdikleri kadını kimseye anlatmazlar."

belkide bana hic deger vermediğini

tv'de zap yaparken duymak...

Hayır, bu erkeklerin en genel felsefesi

'tadını çıkaramiyorsan adını çıkar'dan bile kötü değil mi?

Hadi bunu "kedi ulaşamadığı ciğere pis dermiş" atasözüyle açıklayabiliyoruz ya diğeri?

Canım dediğin, ciddi düşündüğün belki de zamanında bi laf söleyene daldığın fedakarlıklar yaptığın kızin 2gün sonra arkasından nasıl atıp tutabiliyorsun?

Hangisi yalandı bunların?

Şimdi bir hiç'e sevgisini vermiş bana mı üzüleyim yoksa sevmeyi öğrenememiş sana mı üzüleyim karar veremedim.

Koca bir neyse...

***

Gelelim Gossip Girl'ü Küçük Sırlarla katlettikten sonra Desperate Housewiwes a el atmış Kanal D'ye.

Ben zaten yine kendilerine göre uyarlarlar aynısını mümkün değil yapamazlar demiştim.

Öyle de oldu.

Yine de kendi çapında hoş, eğlenceli bir yapım oldu; şimdilik izleyicisiyim :)

***

Bir de gelelim facebookta twitterda gördüğüm yazılara.

Bence Adriyana Lima diyerek Türk kızına fazla yüklenmeyin, bu günlerin çarşambası var Kıvanç'ı var yani

Hayatı Blogluyoruz!

2011-10-15T19:45:00.003+03:00

Evvet okuyucum, uzuuuuuuun bi aradan sonra beraberiz.

Yazamadım da tatil yaptım desem yalan olur.

Hele türlü çeşit eğlencelerle gönlümü eğlendirdim desem de siz bilin ki aklım hep sizlerdeydi.

Daha bi olgunlaştım, konuşmaktan çok dinler oldum.

Sonra haliyyet-i ruhiyyem'den diğer haberleri yetiştiririm şahs-ı meraklılara fakat önceliklen;

Sana yepyeni haberlerle geldim.

Bir kaç kafadar birleştik.

Ben daha bunu hakkıyla yazamazken bir kaç yeni blog edindik :)

Takipte kalın, pişman olmayacaksınız:

Hayatı Blogluyoruz

Eh birde bu var biraz daha sonra faaliyete girecek:
Diyar-ı Hayal

My Girlfriend is a Gumiho

2011-07-13T23:48:00.000+03:00

Tatilimin, gezme planlarımın arasında uzuncadır yazamadığım

ama

tavsiye etmeyi, anlatmayı bir o kadar istediğim bir dizi My Girlfriend is a Gumiho.

Bir süredir paranormal kitaplar okumadığım gibi Twilight'tan sonra çıkan artık yeter dediğim

yaratıklı, doğa üstü varlıklı filmleri izlemiyordum.

Gel gör ki İstanbul'da ki en az benim kadar kore dizisi fanı kuzenimle internette three dads one mum linkleri

bulamayınca napalım, çok tavsiye etmişler bunu izleyelim dedik.

You're Beautiful, Coffee Prince, My Girl ekibinin elinden çıkmış bir dizi.

Yani dokuz kuyruklu bir tilki değil de doksan dokuz kuyruklu tilki anlatsa da izlenir bu durumda :)

Evet anladığınız üzere Gumiho korelilerin halk masallarından gelen dokuz kuyruklu tilki anlamına geliyor.

Ama burdaki Gumihomuz efsanenin aksine erkekleri kendine aşık edip ciğerlerini yemiyor; 500 yıl öncesinde uğradığı ihanete, tapınak gibi bir yere hapsedilmesine rağmen o insanları çooook seviyor.

(kendi deyimiyle domunomunomu saragne :) )

Hatta o kadar çok seviyor ki kendisi de bir insan olmak istiyor.

Gumiho karakterini canlandıran Shin Min Ah efsane de anlatılan kadar güzel bulmasam da o kadar şirindi ki, her 'inek eti istiyorum' dediğinde sen iste yeter ki dedim, Dae Woong 'un hallerine pek acımadım :)

Diğer karakterimiz Cha Dae Woong ise ailesi zengin, o zenginlikten başka bir şeye sahip olmayan o zamana kadar hiç bir sorumluluk almamış, verilen okul harcını bile motor için kullanmış oyuncu olma hayallerinde koşuyor.

Bunları öğrenen dedesinden kaçarken gittiği tapınakta ise Gumihoyu kurtarıyor.

Boncuğunu aldığı bu Gumihodan kolay kolay kurtulamayınca 100 günlük bir anlaşmayla onu kız arkadaşı olarak buluveriyor.

Yan karakterler (yönetmen olsun, hala olsun, tavukçu ajumma olsun..) açısından da zengin olan dizimiz de hatırlamıyorum bir bölüm olsun gülmedim dediğimi, bir bölümcük olsun sıkıldığımı.

Bir de Park Dong Joo karakterimiz vardı ki; dizi boyunca kimsin sen, olayın ne, bi aradan çekil, hep sen sebep oldun, cümleleri kurdurttuysa da bana; hep kamera onu çeksin, o sadece öylece dursun ben bakayım istemedim değil :)

Erkek başrolümüz tatlı olsa da; oyunculuğu, mimikleri hiç bir yerde bulunmasa da, gönüllerimizin tahtına Park Dong Joo oturdu.

Diğer bi kız vardı, adını anmayacağım, olmaz olsun, dizi boyunca şöyle kafasına bi saksı düşemedi, bende rahat edemedim.

Finale doğru duygusallık katsayısı artsa da bu kıza sinirlenmekten, Park Dong Joo'ya bakmaktan, yönetmene gülmekten 100. güne kadar üzülemedim.

Dizimizin sonunu çok beğenmesem de, tüm tahminleri aşan süpriz bir sona sahip.

Dizi bittikten sonra da şarkısı hep dilimdeydi.

'tu bi ru bi ru raffa, tu bi ru bi ru raffa, tu bi ru bi ru, tu bi ru bi ru, tu bi ru bi ru raffa'

Şeklinde milleti bıktırınca indirdim, dinliyorum etraftakiler rahat, ben selamet :)

Ve unutma okuyucu,

Eğer gök yüzü açıkken, hiç bulut yokken yağmur yağıyorsa bil ki bu Koreliler ona boşuna tilki yağmuru dememiştir,

bir yerde bir Gumiho çok üzgün ağlıyordur...

Nereye Ey İncelikler

2011-07-01T19:16:00.000+03:00

Ah! Kimsenin vakti yok,

Durup incelikleri anlamaya

Kalın fırçalarını kullanarak geçiyorlar

Evler, çocuklar,mezarlar çizerek dünyaya

Yitenler olduğu görülüyor

Bir türküyü açtılar mı, bakıp kapatıyorlar

Geceye giriyor türküler ve ince şeyler

(Gülten Akın)

Dinle..

bazen bir ömür çözersin, bulunmaz

2011-06-29T04:37:00.001+03:00

Zor bir sene geçirdik okuyucu.

Her anlamda zor.

Ama senden, benden daha zorlarıyla uğraşanlar vardı.

Çözemeyecekleri şifrelerle uğraşan.

Belki de etrafında, yanıbaşındaydılar

Ne filmler gördük, ne filmler çevrildi gözümüzün önünde

Birileri başarısının sırrını küçükken izlediği cine5 şifreli kanalına bağlarken, hazıra konanlarımız da vardı

İtiraz da etsek, küfür de etsek duyuramadık sesimizi

Aslında bu işin sonu çok önceden belliydi

Şimdi her şey bitmiş görünse de belki de sandığımızdan daha karmaşık

Aslında söylenecek tek bir şey var.

Hepimizin yanlış olduğunu bildiği, hatta söylediği ama yine de aynı yollardan geçip değiştirmeye uğraşmadığı..

Çok önceden yazıp da tavsiye ile şimdi paylaşabildiğim bir yazı bu okuyucu :)

Bu sene sınava giren tüm arkadaşlarım için güzel dileklerimle...

Sonumuz NE olsun?

2011-06-22T21:32:00.000+03:00

Sevgili ZEYNO beni mimlemiş, teşekkür ettim burdan kendisine.

Konumuz kendisini çok sevip de böyle son olur mu arkadaş, soğudum tüm filmden dediğimiz bir filmin senaristi olup sonunu yazmak.

Yani ben böyle anladım.

Copy-Paste yapıcaktım kapatmışım sayfanı, nasılda üşendim açmaya aklımda kalanı yazdım artık :)

Ah, ah ne dertliyim bu konularda beeeen!

Bir çok filmin sonunda arkama istiflediğim yastıkları ısırmış, tıknaklarımda gram oje bırakmamış, saçımı başımı yolmuşumdur belki de..

Bir de kötü son seviyorum ben okuyucu..

Ama şu an o filmlerden çok bir dizinin sonunu ben yazmak isterdim onu farkediyorum bu soruyla.
Tahmin ettiniz değil mi,
herkesin 6 yıldır takip edip de son sezonda ağzı bi karış açık kalıp bu ne la olduğu dizi, evet o.

Ah, ah biz o diziye ne senaryolar yazıp ne tahminler etmiştik.
İzlemez olaydık son sezonu,
ne hayal gücü kaldı, ne yorum yeteneği..
Hala açıklama bekliyorum ben, şaka yaptık biz diye.
Ben olaydım o dizinin senaristi, bi kere kesinlikle öyle bir ada var olurdu.
Bermuda şeytan üçgeninin oralara falan koyabilirdim mesela..
Ya da kayıp sayılan medeniyetlerden kalmış, keşfedilememiş bi yerlere.
Daha da yazmıyorum,
5 sezondur adamlarda ne zeka var ya, neler kurguluyorlar dediğim ekipten bu sonu gördükten sonra ben kimim daha da son yazıyorum :)

Şu yukarıdaki yazılardan bile daha güzel son olurdu :)

Bu mimi de DOZ BÜYÜCÜSÜ ve SIRFŞİİRSELYORUM'a gönderiyorum.

Dip Not: Big Dreams'a beni mimlemekle kalmayıp yazıp yazmadığımdan tut, yorumlarıma kadar takip ettiği için :)

Çoğu zaman anlaşamasak da, atışsak da senden iyi okuyucu bulamam; burdan da sölüyorum :D

Son Günlerde Ben..

2011-06-17T18:35:00.000+03:00

Taşındım, felaket bir şey olduğunu söyleyebilirim.

Bütün o temizlik, toplanma, ne nerde bilememe, yerleşme vs

Ve tüm açık öğretim, kurs, final sınavları..

Sonra eve geldim, -Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir- düşüncelerimle sandık başındaydım.

Durmak yok yola devam dedi, yaptığı her şeye devam dediler

Yine de güvendim, milletimin iradesine..

Şimdi de istikrar sürsün dedi, nasıl bir istikrar demediler, yine devam

Sadece şaşkınım,

kim bu iki kişiden birisi?

Her kimsen, bunları da hatırla.

Sık sık bunu dinledim.

Telefon melodim yaptım kendisini.

Eve geldim, annem temizlik badana derken ben yakınınca yaaağ ben zaten yeni taşındım diye kıyamadı özel ilgisine mazur kaldım :)

Baktım uzuncadır bu ilk boş zamanım, on günlük tatilim var dedim abarttım, dili anlayabilir miyim izleyip görücez :)

Bir de yaza hazırlık :)

Her yaza bununla girerim, unutmamak gerek tabiii :)

Yaptım, yapıyorum, çaldım, çalıyorum tadında dinleyenlere işkence ettim :)

Bir mimim var yazıcam onu, unutmadım.

Yaz okulu yolcusu kalmasııııııın!, da son sözüm olsun :)

Ee okuyucum sen neler yaptın?

118 den sonrasını kafadan tuşla, nasılsa biri tutar

2011-06-04T15:49:00.002+03:00

Meraklı araştırmacı kişilik olan ben yemedim, içmedim, uyumadım, gezmedim final haftasındayım bile demedim şu son zamanların tv kabusu 118 reklamlarına el attım.
Hatta geç bile kaldım.

Hepimizin malumu, kulaklarımızın baş düşmanı, toplumsal zekamıza hakaret sayılabilecek olan bu durumun fark ettiğiniz gibi tek bir amacı var;
o kadar fazla tekrarlayalım, melodiyle de söyleyelim ki bizim numaramız akıllarda kalsın.

Peki reklamcılık bu mudur?
Amacına ulaştığı takdirde altına imzanı attığın işin senin adını taşıyacak olması
önemsiz midir?
Yapan insan sana sesleniyorum.
Yaptığını kendin izledin mi?
İzlediysen nasıl oldu da kendini bulduğun en yüksek yerden atmadın?
Atmalısın, at, at ki çektiğimiz bu işkencelerden sonra içimiz rahat etsin.

Aslında bir tanesi için söylemiyorum bunu hepsi için,
çünkü baş belaları üç-beş tane de değil..

Her ne kadar sinir olup, hiç birine para kazandırmak istemesem de bir deneyelim
ne neymiş dedim.
Görüyorsun ya, her şey senin için okuyucu :)
Reklamlarda gösterilen tüm numaraları üç farklı bilgi için aradım.
Ne kadar yardımcı olabiliyorlar denedim.
Süre tuttum.
Fiyat hesapladım.
Veee açıklıyoruuuuuum:
(neden bu kadar abarttıysam; devlet sırrı sanki keşfettiğim:) )

İşte o sırlar :
Daha ucuzu diye ayırmak zor olur, birbirine yakın ücretler tuttu.
Ama biz bağlayalım isterseniz dediklerinde yok ben ararım diyin ondan da ücret alıyorlar.
11880'deki çocuğun sesini çok beğendim :)
Ama tekrar aradığımda çıkarmadılar telefona :(
11833'e ayrı gıcıklığım olduğundan baya zorladım kadını, bana mısın demedi, nazikliğinden şaşmadı, hatta ses tonu bile değişmedi.
Takdir ettiysem de, bu ne be dedim, ben olsam arayanı aradığına pişman :)
Bir öneri: Turkcellliysen Turkcellin 118'i, Avealıysan Aveanın bu hizmetini kullan ki
daha az yazsın.
Eğer evden arıyorsan da diğer 118lerden ara.
(vodafone hattımı kapattırdım o yüzden beni ilgilendirmez, kullanan naparsa yapsın :) )

En çabuk işinizi halledebileceğiniz, çok bekletmeyen yer ise: 11810
-Bu kadardı, dağılın!-
demiyorum birde sana 118 skeci armağan ediyorum okuyucu bu bilgilerin üzerine iyi gider :)

Hayat, ölüm, insanlar, önyargılar, aşk... Aşk?

2011-05-30T23:37:00.003+03:00

- Bir şeyler söylemem gerekiyor dimi ?

+ Gerekmiyor bir şey söylemek sana göre değil.
Sen bir şey söylemeden gidersin dimi?
Hemde öyle bir gidersin ki, bırak yaşamayı insanın nefes alması bile yarım kalır.
Sen o kadar bir şey söylemeden gidersin ki üstüne milyonlarca şey söylenir.
Sen bana bir şey söyleme, git. Sadece git.

- Gitmedim

+ Yanlış. Sen hiç gelmedin…

Final haftası o ders çalışılacak o değerli zamanda film izlemek kadar keyifli bir şey yok :)

Bu keyfi bitsin derse dönücem telaşına borçluyuz.
Ve işte harika film, replikler, oyuncular...

Tüm 'finalzedelere' armağanım olsun:

izle

'Hayat'a biraz renk katalım..

2011-05-28T00:56:00.000+03:00

Bundan bir kaç yıl öncesi kampa katılmıştım ailemin zoruyla.

Pazarlık yapmıştık adeta.

Ço..ok istediğim bir şey vardı, kampa git ve senin olsun demişlerdi.

O zamanlar hiç istemesem de, bir çaba göstermesem de şimdilerde iyi ki gitmişim dediğim; bir çok dostlukların temelini attığım, kendi başımın çaresine bakmayı öğrendiğim ve hayata biraz da farklı bakış açısı getirebildiğim bir deneyim olmuştu benim için..

İşte o dostluklardan bir kaçı bana zahmetsiz elde ettiklerimin değerini bilmeyi öğretti.

Daha ilk günümdü, tanışıp kaynaştığım kızla yemek sırasındaydık.

O alıp kayboluverdi bir ara bende boş bulduğum ilk masaya ilerledim.

Sonra uyardılar beni o masa dağıtıma en yakın olduğu için görme engellilere ayrılmış.

Tanıştığım kızın yardım ettiğini gördüm bu masaya, bende yardım ettim, tanıştım o masanın sakinleriyle.

Aslında kendime yardım ediyormuşum bir yandan, şimdiye kadar hissetmediğim kadar gördüğümü; şimdiye kadar bilmediğim kadar işe yaradığını hissetmiştim taşıdığım gözlerin, o an.

Sonra uyarıyla kaldırıldığım masaya davetle oturmaya başladım.

Hepsinin hayalleri vardı, benim gibi gitmek istedikleri bölümler, gelecekte yapacakları meslekler..

Sevdikleri aktörler vardı, sadece sesinden tanıdıkları..
Bu ne renk diye sormadan giyinemeseler de,
hangi renk neyle gider bilirlerdi.
Benim gözlerim olmadan nasıl yapabileceğimi hayal bile edemediğim konularda tecrübeliydiler.

Ben bakmadan anlayamazdım kimin geldiğini, duymazdım en küçük duygu değişimini..

Aklımda fazla tutamazdım bir şeyi,

anlamazdım Microsoft Reader'ın dilinden.

Bakıp da görebildiklerimi anlatırdım,

dinlerdim hissedip, bilebildiklerini.

Neden derneklerinin ismi 'Altı Nokta' konulmuş onu keşfettim, parmaklarımın ucuyla okuyabildiğim harflerden alfabeyi öğrenerek.

Filmler dinledik beraber, şarkılar söyledik kampı ayağa kaldırarak.

Birlikte bakamasak da bu dünyaya; birlikte yaşıyoruz diyerekten.

Ne güzel günlerdi, şimdi hepimiz ayrı şehirlerde finalleri bekliyoruz :)

Bu yazıyı bana yazdıran, o günlerimi gülümsemelerle hatırlatana gelince;

Seni de bu dünyayı onların gözünden bakmaya çağırıyorum.

Tüm okuyucuları, yolu bu sayfaya düşenleri öncelikle bu siteyi görmeye, daha sonra nasıl bu hayatı paylaşabiliriz düşünmeye davet ediyorum :

renkler herkes içindir

Bu bir kaç günde ben..

2011-05-26T17:13:00.000+03:00

Finallerinde yaklaşmasıyla;

daha onlar gelmeden gelen stres,

mezun edeceğim arkadaşlarıma veda, üzülme,

tatilde görüşemeyeceğim arkadaşlarımla zaman geçirme,

sınavlar gelmeden az gezelim takılalım planları,

'yat başka napıcaksın' dedirten hava sıcaklığı,

bu kadar şeyin arasında nerden çıktıysa 'hasta olma'nın da etkisiyle şu bir kaç gündür bilgisayarı elime alasım, blogger'a girip yazasım gelmedi okuyucu.

Bu bir kaç günün fotoğrafları:

(tabi ki şu yazımda alcağımdan bahsettiğim yeni telefonumla çekilenler :) )

arkadaşlarla zaman geçirme

çalışsam mı ki

finaller gelmeden bizim mekanlara bi veda

ulaşım güzel şey de, ömrümüz yollarda mı geçiyor ne?

burda kirli çıkmış, aslında tertemiz buz gibi bir dere

ve de derin, bildiğin yüzmelik

@Misi Köyü

Daha yeni iyileşmiştim de toparlamıştım yaaa :/

Uzuncadır tatil yüzü görmemiş ben, su görünce içine atlarsa olacağı budur.

Peki bu bir kaç günde olanlar?

Saçmalayanlar: Sibel Üre(me)sin, bi tane daha kaldıramayız

Ağzına sağlıklar: Adam haklı beyler, dağılın :)

Hayatın Anlamı

2011-05-22T01:04:00.000+03:00

"Erkekleri anlamak için…

Hamamböceğini takip edeceksin !

Hamam böceği hızla bir istikamete doğru yol alırken, hiçbir engelle karşılaşmamasına rağmen

aniden durur

ve bambaşka bir yöne doğru koşmaya baslar.

Bunun nedenini çözdün mü erkekleri de anladın demektir..."

Filmimin yüklenmesini beklerken uzuncadır da okuyamadığımdan blog blog gezip bakınıyordum.

Nerde rastladım, hangisinde hatırlayamıyorum sayfayı kapatmışım maalesef ama hayatın anlamını keşfetmiş kadar oldum.

Yazarı her kim ise ağzından öpüyorum.
Tam ihtiyacım olan cümle, nereden de buldun?

Sen HEP yaz ben HEP okuyayım diyorum :)

Olur da merak edersen okuyucum film bu

İletişim Demişken..

2011-05-21T03:33:00.000+03:00

Sene böle bin dokuz yüz doksan yedi, bilemedin doksan sekiz.
Senin güzel hatırına düz iki bin yapardım da kurtarmaz yahu :)
İletişimin hala çok çok sınırlı olduğu yıllar bunlar.
İnternet yaygınlaşmamış, cep telefonu kullanan sayısı az.
Haberleşme de ev telefonları kullanılıyor desek de bazı yerlerde bağlı telefon bulunamadığını hatırlamak gerek.

Babamın işi gereği eve geç geldiği ya da dışarıda kaldığı oluyordu sık sık.
Haberleşmemiz de zor oluyordu böyle durumlarda haliyle.
İşte bahsettiğim bu yıllarda bir gün eve elinde bir kutuyla geldi.
Cep telefonu
Aradığımızda nerde olursa olsun ulaşabilecekmişiz.
Çekim alanı diye bir şey de bilmiyoruz tabi bu cümleyi kurarken, tek bildiğimiz kablosunun olmayışı, alıp gidiyorsun yanında.
Üstelik yazı da gönderebiliyormuşuz, mektup gibi ama uzun uzun yazamadığından olsa gerek adı kısa mesajmış.
Okulda bir anlatışım var duymanız lazım.
Bir arkadaş da baktı havama diyecek yok, 'bende biliyorum'la girdi konuya.
Dediğine göre içinde oyun olanları da varmış, yurt dışından gelen akrabasında görmüş.
Ben yer miyim böyle numaraları, cep telefonu havası benimdir başkasına attırmam diyerekten 'hadi ordan'la diskalifiye ettim onu.
Ne anlattıysa inandıramadı ben ve benim gibi mantıklılara.
'Adı üzerinde cep telefonu arama yapmak için var, ne oyunu' dimi ama!

Hala hatırladığımızda o yılları nasıl da gülüyoruz :)

Şimdi bu konu da nerden çıktı merak edebilirsin.

Şu an resmen o doksanlı yıllara dönmüş gibiyim de ordan.

Telefonum bozuk okuyucu.

Mesajlar ya gelmez ya da en erken ertesi gün gelir

Yazdığım mesajlar da karşı tarafta anlamsız semboller olarak çıkar

Arayan açmıyor diye kapatırken benim telefon çalmaz bile

Ben arayacak olurum ekran bembeyaz...

Geçtim bunları; sabah çalan bir alarmımın olmaması, kaydettiğim notların bulunamaması..

Olacak gibi değil, modellere bakmaya başladım bende.

Özelliklerden özellik beğenemedim okuyucu

'İnanamıyorum yazıda gönderebiliyorsun' dediğimiz zamanlardaki kadar muhtaç olmama rağmen 'aa mail gönderemiyor mu, istemem o modeli' dediğimi bilirim ben :)

Bu videoyu buldum nette, o yıllardan bu yana değişimin farkına varıyoruz izlerken.
Aslında işini iyi yaptığı sürece görmezden geldiğimiz ama hayatımızda önemli yere sahip olan bu aletler teknolojiye bağımlılığımızı gösteriyor adeta.
'Onlar olmasaydı ne olurdu'yu düşünmek bile istemiyoruz,
biz insanoğluyuz kolayı seviyoruz.

Ve teknolojik bile olsa bu neye sahip olsak daha fazlası için 'hadi ordan'la 'benimde var' gibi cümleleri hazırda tutuyoruz.

Kendi adıma konuşursam 'olmasaydı olmazdı' yorumunu duyacağınız ben, bir de çok tercih edilen modellerle onları kulananlara yapılan yorumları bırakıyorum.

Dip Not: Resimde bahsedilen Android daha Türkiye'de yok, siparişle sahip olabiliyorsunuz ancak diye duydum.

Yenilik İyidir

2011-05-18T03:38:00.000+03:00

Sanki bir duraklama dönemindeydim okuyucu.
Seferleri(yazmayı) durdurdum,
lale devri yaşayalım biraz da dedim.
Lale resimleri koymadıysam da şuraya, görsellerde lale yazıp aratacak zamanı ve enerjiyi bulamayışımdandır; inan.

Bu süreçte fark ettim ki yazmak;
insanda yaptıkça yapası gelen bir ihtiyaç
ve
uzak kaldıkça da sanki eksik kaldığın bir parçan.

Baktım bu sefer kağıt dayanmıyor karalamalarımdan,
duramıyorum yazamadıkça kelimelerden uzak o ruh halimle,
dedim blogger.com bana seni gerek seni :)

Geliyorum yokluğumda varlığımı unutmamış(cümlemde anlatım bozukluğu arayanı vururum:D); birbirinden yazılası mimler getirmiş olan blogger dostlarıma.

Sevgili SIRFŞİİRSELYORUM mimlemiş, teşekkür ettim kendisine.
-Kendi ruh halinizi anlatın, bir ezginin melodisiyle ya da bir şiirin satırlarıyla ya da bir veciz sözle ya da bir resimle aktarınız. Seçim sizin, hangisini istiyorsaniz.-

Ben şu an kendimi bir sözle anlatabilirim:
" içimde kaldı ucu bilenmemiş kelimeler
anlatacak çok şey varken anlatamadıklarımla beraber "

Ve sevgili BigDreams'e teşekkür ediyorum bu mimi için;
En sevdiğin 3 görsel:

En sevdiğim görselleri 3le sınırlayamayacağımdan okuyucu,
sana hayallerimin görsellerinden takdim edicem;

hayallerimin evi

hayallerimin yaşam tarzı

hayallerimin prensi :)

En sevdiğin 3 ses:

Dalgaların sesi
Yağmurun sesi
Keman sesi

En sevdiğin 3 tat:

Çikolata
Çikolata
Çikolata
:)

En sevdiğin 3 koku:

Eve yorgun ve aç geldiğimde kapıyı açıp aldığım yemeklerin kokusu
Üstüne yağmur yağmış toprak kokusu
Acqua Di Gio Homme - Giorgio Armani

En sevdiğin 3 his:
Gözlerinden uyku akarken uyanıp da aslında daha erken olduğunu görüp sıcacık yatağa geri dönmenin hissi
Otomasyonu açıp, o en korktuğun dersten geçmiş olduğunu görmenin hissi
Sevdiğin insana sarılıp, o kolların senin yuvan olduğunu bilme hissi

Son olarak da gelmişken elim boş gelmedim, yeni blog fermanı(tasarımı) getirdim okuyucu sana
bir gerileme dönemi olmasa da bu, ıslahat şarttır diyerekten :)

Şu üstteki halden gördüğün hale geçiş yaptık.
Belki tasarım yine fazla kişisel, çok fazla da kızsal oldu ama dediğim gibi yenilik iyidir :)

Gülümsesin Geleceklerimiz

2011-03-22T03:59:00.000+02:00

Geçtiğimiz hafta sonu "umat ile gülümseyen gelecek" projesi kapsamında bir köy okulunda ders verdim.

Bizim bölüm öğrencilerinden yazılanlar cumartesileri öğrencilere derslerinde yardım ediyorlar.

Geçen yıl giyim ve kitap yardımı da yapılmış.

Böyle bir proje de yer almak güzeldi okuyucu.

Sana da öğrencilerimi göstermek istedim.

Seçeceği mesleği söylerken kendinden o kadar emin; öğretmen, pilot, doktor, futbolcu...

Ne verirsen almaya hazır, pırıl pırıl gözleriyle dinliyorlar dersi.

İmkan bulabilirse gülümseyen geleceğimiz olacak her biri

Ve yazabiliyorken bahsetmeliyim; neden anlayamadım ama bloguma girişlerde sorun yaşıyorum yeniden.

Neredeyse bir haftadır uğraşıyorum olmuyor.

Ne girip yazı yazabildim, ne de yazılardan okuyabildim.

Bir tek cuma günü uğraştım da kayıt sayfası açıldı.

Yasaksız, engelsiz bir nesil umuduyla; görüşebilmek dileğiyle hoşça kal okuyucu.

"Dünyanın nüfusu arttıkça insan sayısı azalıyor"

2011-03-18T03:42:00.001+02:00

Bu dünya da kimi buldun satıyorsan, sadece kendi çıkarlarını gözetiyorsan insansın!

Sanki normali bu olmuş..

Eğer bunları yapmayı bilmiyorsan ve hala güvenebiliyorsan sorun sende!!

Bundan iki sene öncesi..

İsmi söylendiğinde değil de 'kızım' deyince nerde olursa olsun hoplar zıplar gelirdi.

Bazen kızardım 'haaayır' derdim kafasını kaldırmazdı yerden.

Onunla oynayan, yemek veren kim olursa olsun sadece ben 'kızım' dersem gelirdi.

Bir kedim vardı; aslında emanetti bana.

Daha çok sevilebilir miydi garanti veremem, benim bir tanemdi çünkü, ama daha iyi bakılabileceği yere gidene kadar emanet.

Şu son zamanlarda ne yaşadıysam, güvendiğim dağlara geçen hafta görebildiğim karlardan daha çok yağdıysa da, ne kadar üzüldüysem, ağladıysam hep aklımda o vardı.

Teselliyi neden orda aradım bilmiyorum ama gittim.

Teselli mi aradım onu da bilmiyorum ama ordaydım.

Uzakta güneş vuran bir yer bulmuş, uyuyordu.

Görünce gülümsedim, 'kızım' döküldü fısıltı halinde dudaklarımdan.

Anında dikiliverdi kulakları, beni görünce aksayarak da olsa ulaştı.

Sevinçten ağlayacak kadar duygusallık barındırmasam da karakterimde; göz yaşlarımla aldım kucağıma..

Biz kimiz ey insanlık ki kedilere nankör diyebiliyoruz ??

Bunu da Gör DIGITURK !

2011-03-13T23:28:00.001+02:00

"Bloguma Dokunma" protestolarına twitterda ve sitelerde bol rastlıyor, girebildiğimiz kadarıyla bloglarda da okuyorduk.

Bu günkü maçta ise taraftarlardan destek geldi.

Helal olsun size!

İşte benim takımım, işte benim taraftarım :)

Yağdır Mevlam Kar :)

2011-03-11T01:11:00.000+02:00

Etraf titreten soğukla ve bembeyaz gölgelerle doldu okuyucu.

Tabi birde havuçtan burunlu, kara gözlü şişman adamlarla.

Ben karın beyaz örtü değilde beyaz gölge olduğunu düşünmüşümdür hep.

Kar düştükçe üstlerinde oluşan beyazlık bana üzerine ışık düştükçe altında beliren siyahlığı anımsatıyor nedense.

Aslında biri beyaz öteki siyah,

biri üstünde diğeri altında.

Kavramların kaderi bu belki de, en olmadığı şekilde -zıttıyla- anılmak.

Peki biri olmasaydı bir diğeri olur muydu, sorusunu ise felsefenin konusu olarak bırakıyoruz :)

Şu iki karlı gün hasta olmama rağmen en olmadığım kadar mutluydum okuyucu.

Belki sıcak iklim çocuğu olup hiç karlarla çevrilemeyen etrafıma beyaz renk geldiği belki de 2 gündür tatil yapabildiğim için :)

Bunların dışında ise yine bir soru-cevap mimle daha karşılarınızdayım.

Mim sever insan negzel yine mim sever bana bahşetmiş bu mi-i şerifi :P

Hayalinizdeki meslek nedir?

Bilim kadını olmak istiyorum :))

Kışın sürmeyi en sevdiğin parfüm nedir?

Yaz-kış değiştirmiyorum ki.

Şu an kullandığımsa Escada-Incredible Me

Çay mı, kahve mi? Kaç şekerli? Sütlü / Sütsüz?

Ben çayı da, kahveyi de, sütü de ayrı seven insanımdır

Ama ille birini seçeceksem kahve olsun, bol şekerli lütfen :)

En önemli makyaj hilen?

Sadece gereken yerlerde makyaja başvurduğumdan olsa gerek hile yapacak kadar ilerletemedim durumu.

Ama bi dk ya, göz kalemi yerine sürme tercih ediyorum; hiç bozulmaması dışında farkı anlayan olmuyor, sayılır mı hileden :)

Tam şu an kucağına bir cin düşseydi ve 3 dilek hakkınız olduğunu söyleseydi, ne dilerdin?

Sadece 3 mü?

Ne kadar azmış ya!!

Yetmez ama bir deneyelim

Tabiii ilk olarak sevdiğim alanımda Türkiye'de ilk araştırma merkezinin kurucusu olmak.

Sonracıma ikinciye hakkımı süpper yakışıklı, karizmatik, zeki, komik, anlayışlı, sadakatli, dürüst, zengin ... bir sevgili için harcardım.

Geriye son dilek mi kaldı?

Dünya barışı :))

Kahvaltı, öğle yemeği, akşam yemeği ve tatlı. Bu öğünlerden ömrün boyunca yalnızca bir tanesini seçmek zorunda kalsan, hangisi olurdu?

Zor soruymuş,

Kahvaltı kral öğündür gözüm onda ama tatlı seçerdim ben.

Eğer Hello Kitty olsaydın, kurdelen ne renk olurdu?

Hello Kitty olsam ?? :)

Siyah olurdu heralde

Eğer ömrün boyunca yalnızca bir tane takı takma seçeneğin olsaydı, bu ne olurdu?

Ben çok takı kullanmam zaten de küpeden vazgeçemezdim.

Sahip olmak istediğin yetenek nedir?

Bu soru daha önce bi mimde sorulmuştu, tembel ben aynen ordan kopyalıyorum:

Benim bu konudaki hayallerim var ya saymakla bitmeeeeez

Ha bunlar çok da doğal olmadı dersen şunlar da var;
Güzel olsam, bakanları sevaba sokup kamu hizmeti versem ya da zengin olsam tüm üniversite mezunlarını emrimde çalıştırsam, maksat onlara iş sağlamak yahu sende ne fesatsın :)
En olmadı zeki olaydım da bir şeyler bulup ismimi vereydim: drukiyyes atomu, drukiyyes geni, drukiyyes programı ...

Bitince almaya devam edeceğin kozmetik ürünü?

Yani genel olarak bitirecek kadar bir ürünü kullanıyorsan devamını da alacaksın demektir :)

Daha bitmeden yenilediğim ürünü sorarsan eğer parfüm olur cevabım.

Eğer geleceği görme şansın olsaydı, görmek ister miydin?Evetse, tam olarak neyi görmek isterdin?

Tabi ki isterdim, ama kendi geleceğimi değil.

Tam olarak görmek isteyeceğim gelecekte bizden nasıl bahsedecekler, tarih kitapları hakkımızda ne yazacak?

Teknoloji nereye kadar ilerleyecek?

Ülkelerin durumu, sanat, felsefe, bilim, moda, kültür alanlarında değişiklikler...

Geleceğin insanları nasıl olacak falan.

Ciddi kafa yoruyorum böyle şeyler hakkında ben :)

Gizli ünlü aşkın kim?

Eveeet, sonunda burdan açıklıyorum:

Brad Pitt ve ben aslında sevgiliyiz...

Ailem bize izin vermediği için bunca yıldır gizliyorduk bunu.

Angel'la dünya-ahret bacı-kardeş onlar.

Angel diyorum ben samimiyetten, siz Angelina Jolie diye bilirsiniz tabii.

Ailem bırak kızımızın peşini deyince o da evleniverdi onunla, sırf ailem rahat bıraksın bizi diye

Çok fedakardır görüyorsunuz ya.

Tabii her fırsat bulduğunda da yanıma ışınlanıyor :)

Neden blog tutmaya başladın?

İletişim için

Benim bu mimi cevaplamasını istediklerimse; deep, huyumkurusun, girlythings

Bitirirken karlı-kışlı, bol eğlenceli, bol kardan adamlı günler diliyorum.

Mimdir Mim

2011-03-09T16:42:00.001+02:00

Sevgili negzel ve huyumkurusun'dan aldığım bir mimim vardı, anca yazabiliyorum okuyucu.
Ki evin yolunu yeniden bulan drukiyyes için takdire değer bir başarıdır bu.

Başlamadan önce lütfen destek verin ve tanıdıklarınıza da iletin:
http://www.blogumadokunma.com/

Gelelim sorularımıza:

Gün içerisinde gerçekleşirse şok olacağım şey?

Bi bloguma bakim düşüncesiyle nete girip de engellendiğini görürsem şok olurum.
Bi dakka ya, bunu yaptılar ki zaten !!
Daha fazla ne yapabilirler de şok olurum, bilmek istemiyorum.

Gördüğüm zaman eğer almazsam uyuyamam dediğim şey?

Beyaz atın üstünde bir prens ya da gümüş volvolu bir vampir en olmadı kırmızı hapı seçmiş bir neo görür de alamazsam bırak uykuyu ölim ben :P

Uğruna diyetimi bir kalemde bozacağım şey?

Diyet pek tarzım değildir ama eğer yapsaydım kesinlikle tatlı yüzünden bozulurdu.

Kendime en çok yakıştırdığım renk?

Siyah

En sevdiğim takı?

Rozetlerim vardır, takı sayılır mı bilmem ama benim için özeldir.

Takıntım?

Ben bir şeyi yaptığım zaman mükemmel olmalı ya da hiç olmamalı.
Bu konuya feci takık durumdayım, bir sorumluluk yüklenmişsem en ufak sorun bile 'error' vermeme neden olabiliyor.

Ben bu şarkıyı duyunca şakırım?

Aslında çok şarkı vardır söyleyebileceğim ama şu an dinlediğim şarkıyı sende dinle okuyucu

Solumda ne var?

Kitaplığım

Ve yine sevgili negzel blogunu takip edenlere ödül bırakmış, bende blogumu takip edebilenlere, giremeyip kalbi bizimle olanlara bırakıyorum bu ödülü.

Varlığım blog camiasına armağan olsun :)

Bir Varmış, Bir Yasaklanmış!

2011-03-05T04:23:00.001+02:00

İşçi işinde gerek felsefemden yola çıkarak çalışarak geçirdiğim haftanın ardından hevesle bilgisayarımın başına geçiyorum ve gözlerime inanamıyorum:

"Bu Siteye Erişim Mahkeme Kararıyla Engellenmiştir"

Okuyoruz, yazıyoruz, bilgilerimizi birikimlerimizi paylaşıyoruz, özgürce düşüncelerimizi aktarıyoruz, belki bu düşüncelerde bizi birleştiren yanları bulup arkadaşlıklar kuruyoruz; belki de hiç bir araya gelemeyecek olsak da fikirlerimizi bir araya getiriyoruz ve sonuç: ENGELLENİYORUZ.

Hem de ne sebepten...

Ard arda gelen bu yasaklar..

Kime ne söylemeliyim bilemiyorum.

Aslında...

Tek bildiğim artık bu bloga her gün yazı yazmaya uğraşacağımdır.

Hadi siteyi engellediniz; klavyeme de zincir takabilecek değilsiniz.

Ne kadar yoğun olsam da en azından bir yazı çıkarmaya çalışacağım,

ve benim gibi yazmaya devam edenleri destekleyeceğim.

Seçim konuşması gibi oldu bu da:

Beni seçin, blogları açtıracağıııııım,

Her bloga yol, su, elektrik sağlayacağım :)

Biliyorum, zaten giremeyen bu yazıyı okuyamaz ama yinede okuyucu çevrende engellenen kalmasın, sen bu çözümleri onlara da söyle:

bu siteden istediğin blog adresini yazarak ulaşabilirsin

ya da

bu sitede anlatılan uygulamayı deneyip DNS ayarlarını değiştirerek bilgisayarından istediğin gibi yasaklı tüm sitelere ulaşım sağlayabilirsin.

İlk duyduğumdaki tepkim, o sinirli hallerim sonrasında ki üzüntüm biraz da olsa geçtikçe bloggerlardan buldukları çözümleri okuyarak ne olur ne olmaz dedim, bende bir wordpress hesabı alarak blogumu yedekledim

O halini gördükçe yeniden sinirlenip yeniden de hüzünlendim tabi okuyucu ama elden ne gelir..

Bir an önce bunun düzelebilmesi dileğiyle

Tabi bir de bunlar var, kesinlikle harikalar; drukiyyes gururla sunar:

Bir şeyler mi eksik ne?

2011-02-25T04:35:00.001+02:00

Hani bir yere giderken dönüp dönüp odada sanki gözünden kaçan bir şeyler ararsın ya,

Hani bir kafeden çıkarken son kez masaya bakarsın ya,

Hani bir şeyler yokmuşçasına bir daha valizini kontrol edersin ya,

Hani hattında tl bitince konuşamadıkların içinde kalır ya,

Hani çok beğenip almak istersin de kredi kartının limiti izin vermeyince kasada bırakırsın ya,

Hani....

İşte son bir aydır neden böylesine eksiklik hissettiğini soruyorsan sana cevabım belli:

ben yoktum, yazamadım :D

Biliyorum çok iddialı bir giriş ama naparsın egom düşük bu aralar az yükselteyim dedim.

Ve sen evet sana diyorum muhalefet olduğu kadar acımasız okuyucu, mümkünse hayır bir aydır hiç olmadığım kadar iyiydim deme; gelip gidip bu yazıyı okuyup altında itiraz eden yorum görmeyip egomu yükseltme planlarımı alçaklara uğratma sakın!

Siper et yorumlarını dursun bu kişiliğime akın!

Doğacaktır başka özgürce yorum yapabileceğin yazılar, hakkın

Kimbilir belki yarın, belki yarından da yakın :)

Deyip uzuncadır yazmayınca az psikopatlaşan haliyet-i ruhiyyem'i bi kenara bırakarak gelelim yokluğumda bile beni unutmayan blog arkadaşlarımdan aldığım mim ve ödüle.

Bloggerlar arasında eşi bulunmaz insan deep bana bir mim ve bir de ödül bırakmış.

Ama bazı yazılarını sonradan sildiği için göremedim blogunda, tabi ki benden kaynaklı bi durum, çoktandır yokum.

Çok teşekkür ederim.

Ve sevgili okuyucum, sevdicekli insan negzel bana yorumları gibi güzel mimler bırakmış, teşekkürler.

Bir tanesine başlayayım.

Mimimizin konusu; Hangi çizgi film karakteri olmak isterdiniz?

negzel, girlythings ve huyumkurusun olmak üzere üç güzel insan; okunası blogger bana bunu yazsın demiş, daha ne duruyorum ben, teşekkür eder yazarım.

Ben çocukluğumda ne kadar çizgi film varsa hepsini izlerdim, istisnasız.

Bir ara anlatıp burda nostalji yapmayı düşünüyorum, yakındır.

Ama esas söylemem gereken bu 'çocukluğun' biraz uzun olduğu gerçeği :)

Hala da versinler animasyon, versinler çizgi film.

İçimdeki çocuğu yaşatmak adına tabi, sen ne sandın okuyucu

O yüzden şimdi vereceğim karakter son gözdelerimden biri olacak:

Wall-e, nam-ı diğer Vol-i

Kaç defa izlemişimdir, kaç defa bağrıma basasım gelmiştir :)

e-e-eeee-vaaa diye dolanır ortalarda en içten duygularıyla.

İzlenmesi şiddetle tavsiyemdir.

Çok az repliği vardır ama en sevdiğimi paylaşayım:

"Ama orada hayatta kalamazsınız!

-Ben hayatta kalmak değil, yaşamak istiyorum."

İkisini aynı şey olarak görmeyenlerden olman dileğiyle okuyucu.

Ve son bir şey daha;

Döndüm uleeeeyn! :D

'mini mini bir kuş konmuştu...'

2011-02-04T00:12:00.000+02:00

Elini üstüne siliyordu.
"Napıyorsun?" dedi kız gülerek.
"Terden..." diye söylendi, diğer elinde de kızın ona henüz verdiği çiçekleri tutuyordu.
Başlangıcı belirsiz bi alışkanlıktı bu, her buluşmaya kız çiçekle gelirdi o da çikolatalarla, bilirdi ki bir tanesi kıza asla yetmezdi.
Yan gülümseyişiyle birlikte edeceği sitemin etkisini azaltan o bakışları vardı yüzünde.
"Biliyorum, sevmezsin terli elleri sen!"
Beraber girecekleri ilk yazdı ve küresel ısınma ilk diye onlara bi kıyak yapmış değildi.
"Önemli değil" dedi kız, "Seni bana hissettiren her şeyi sevebilirim, ne olursa olsun."

Bilmiyordu, mutluydu.

Sonsuzluğa uzanan yer ve zamanda hep bu eli tutacağını düşünmüştü.

Şimdi baktığında başka bir eli tutarken o ele, tanıdık bir şeyler gördü yine başka bir çift göze bakan gözlerinde.
Bakışlarındaki sıcaklığı farketti, şaşırarak.
Geçmişte içini ısıtan o sıcaklığın şimdi kalbini buza çevirdiğini hissetti.
Kış bile olsa küresel ısınma yine istisnasız olandı; içindeki soğuğu arttırırcasına bir rüzgar vurdu saçlarına.
Karşısındaki iki beden daha da sokulunca birbirine, boştaki ellerini üzerine silen o oldu bu sefer; önceki dokunuşlardan iz bırakmamacasına.

***

Çocukluğumuzda tanıştığımız o kuştu belki de aşk.
Kalbimizden bir pencere açıp bin bir umutla içeri aldığımız an bırakıp gidendi.
'... pır pır ederken canlandı, ellerim bak boş kaldı.'

Cumartesi Güncel

2011-01-22T23:47:00.001+02:00

Bayisinden hala istemeyenler varmış, duymamış olayım okuyucu :)

Bir cumartesi daha güncel geldim, hadi hayırlısı

Bu gün magazinsel takılıyoruz.
Halkın haberden çok magazinle ilgilendiği bir ülkede bizimde tüm medya gibi arz-talep meselesini göz önüne almamamız düşünülemezdi bile.
Konumuzu işledikten sonra da sözü sürpriz bir konuğa devredeğiz.
Ekip olarak röportaj işinde de iddialıyız :)

İlk konumuz Spartacus.
Dizi şiddet ve cinsellik içeren sahneleri yönünden epey eleştirilmişti malumunuz.
Ama bi o kadar da izlenmiş, google da tıklanmıştı kuşkusuz.
Biz ekip olarak o dönemin şartlarını anlatması bakımlarından desteklemiş, izlemiştik ne yalan söleyelim.
Hatta bağımlısı olduk yahu.

Ama Spartacus karakterini oynayan Andy'miz hastalanınca hepimiz mahvolduk okuyucu.
O iyileşene kadar altı bölümlük Spartacus : Gods of The Arena adında prequel dizi çekti kanal.
Spartacus gelmeden önce Batiatus'un evini anlatacaklardı.
İşte fragman:

İlk bölümü de yayınlandı.
İnternette bulabilir izleyenleri.
Ama sonra haber aldık ki Andy Whitfield dönemeyecekmiş :(
Sonrasında yeni oyuncu arayışları ve sonuç:

The Pasific'ten bildiğimiz Liam McIntyre.

Forumlardan toplanan haberlere göre yeni oyuncu hakkında Andy'e göre çocuk kaldığı konuşuluyor.
Makyajla, oyunculukla aşılamayacak bir durum değil bu okuyucu ama gel gör ki yeni bölümleri takip eder miyiz, ekip olarak biz de bilmiyoruz.
Karşılaştırmamak elde değil.
Andy'ciğimize(:) de sağlık diliyoruz.

Gelelim merakla beklenen(:) röportaj köşemize.
Bu haftanın konuğu blog dünyasından tanıyıp sevdiğiniz(:P) drukiyyes
Aslında pek röportaj havasında olamadı sohbet, zira nasıl gidiyor dedik borçlu çıktık.
Bir soruyla hallettik işi de diyebiliriz.
Aşağıda anlattıklarının özetinin özetinin özetini okuyabileceksiniz
Susturabilene ödül var desek de inanmayın konuğumuz velinimetimizdir:)

"Finallerin bitmesiyle sayın Cumartesi Güncel; film izlesem, ortamlara aksam, kitap başlasam, gezsem, tozsam, internette takılsam olmadı bol uyusam vs planları yapıp da napacağını karar verememiş ruh halimleyim.
Bu ruh haline bir de azar azar kader bize ne yazar şeklinde otomasyona bir bir yazılan notları ekleyin:(

Aslında bu gece eve gidiyorum.
Bir de bunu ekleyin.
Çoktan biten bitirilememiş bir ilişkinin kalıntılarıyla yüzleşeceğimi de ekleyin.
Sevdiklerime, sevdiğim şehre kavuşuyorumun yanında dönemin altından kalkamamışlığın, verilen emeklere ne söleyebileceğinin hesabı var içimde.
Bir de yaz okulu parası peşinde hocalarımı saygıya anmanın verdiği rahatlama.

Çok yazamazsam, blogdaşlarımı çok takip edemezsem bu ara bil ki internetim yoktur oralarda:)
-işte gidiyorum bütün hesaplaşmalar yüreğimde-
Acıtasyonumu da verip hayatımdaki başka gelişmelere geçiyorum.

Arkadaşım tatilde okumam bunu deyince kaptığım, gördüğümden beri merak ettiğim kitabı sonunda okuyacağım, izlenimlerimi anlatırım.

'Tarihi Liderler ve Aşkları'

Bir de büyük umutlarla başladığım güzel şeyler yapıcaz diyerek yola çıktığımız harika ortamıyla cumartesi gecelerimi şenlendiren güzel insanlarla çalıştığım ama bu zamana kadar olumsuzlukları yenemediğimiz amatör tiyatro grubumuz var.

Bir kaç kez yönetmen değişikliği yapıldı, sevdiğim arkadaşlarımdan bırakanlar oldu.
Skeç çalışıyorduk, oyun çıkarıcaz denildi.

O oyunda bir kaç kez değiştirildi.

Bu gün yine kendi yazdığımız skeçlerden oynayacağız denildi.

Yine farklı kararlar, belirsizlikler.

Ve çok sevdiğimiz birisi aramızdan ayrıldı.

Onun yokluğu özümsenecek gibi değildi.

Sahnede oynarken bile gözüm kapıda içeri girer diye bekledim.

Bir yere gidemiyoruz.

Ve belki bende bırakmayı düşünüyorum, üzülerek...

Son olarak da bu durumlardan sonra ruh halim düzelsin, az gözüm gönlüm açılsın diyerekten facebook'ta her dişi arkadaşım gibi benimde paylaştığım videoyu durup durup izliyorum:D

Bir reklamda da bizlerin beğenilerinin önemsenmesi güzel.
Bir defa da bizim gözlerimize hitap edilmesi güzel.
Biscolata'yı sonuna kadar savunuyorum.
Haydi kızlar markete! "

Çalışmadığım Yerden Sordular :P

2011-01-21T12:29:00.000+02:00

Sevgili huyumkurusun'dan bir mim daha aldım, teşekkür ediyorum.

Soru-Cevap mimmiş ama sorular da soru yani
Cevaplar da cevap hani, düşünmedim üzerinde silerim diye

Dinleyerek yazdım, sende dinleyerek oku

En sevdiğim kelime?

İletişim diyelim (reklamda sınır tanımam :)

En nefret ettiğim kelime?

Bu aralar tabi ki 'sınav'

Ama genel olarak 'imkansız'

insanların kendi koyduğu sınırlamalara verdiği isim

Beni ne heyecanlandırır?

Mesela okulda öyle biriyle tanışmışım ki, karizmanın zenginin ölümsüzün alası, meğersem vampir çıkmasın mı, zarar gelmesin bana diye aşkına rağmen uzak durmuş, voltran mıdır volturi midir onlara savunmuş, benimle evlen diye tutturmuş, üstelik düşmanı kurt adamlarla takılmama sakarın önde gideni olmama bakmadan beni insan halimle kabul etmiş birini görebilirsem şu hayatta heyecandan naparım bilemiyorum

Heyecanımı ne öldürür?

Ben bir şeyi çok istediğim zaman, duyduğum heyecan bitmeyi bırak azalmıyor bile, güdümlü füzelerden farkım kalmıyor.
Hedefe kitleniyorum resmen.
Zaten hep sölemişimdir, benden ilham aldılar yaparken :P
O heyecanı öldüremez hiç bir şey yani.
Mesela uzun zamandır beklediğim kitabın Türkçe çevirisi yapılmış, kitapçıda yapışmışım uçarak eve geliyorum, o gece bitirecektim.
Elektrikler gitti.
Telefonumun şarjı bitene kadar okudum, sonra arkadaşın telefonuyla devam ettim :)
Mum vs de bulamamıştım.

En sevdiğim ses?

Dalgaların kıyıya vuruşu

(Aslında 'büyük ikramiye senin bilete çıkmış' diyebilecek her ses potansiyel sevilme enerjisi taşır kulağımda, o ayrı :)

Nefret ettiğim ses?

Şu sıralar Katy Perry'nin sesi.

Neden sorusunu duyar gibiyim çünkü hepimizin malumu taş görüntüsünün yanında bu hatun kişide ses de var

İşte hayatın acımasızlığı bazısına hiç bazısına hep, ağlamak istiyorum okuyucu.

Ama sabahları yaklaşık bin ertelemeden sonra Hot'n Cold ile uyanmak nasıldır bilir misin?

Ayrıca bi içim su olduğundan mıdır bilinmez, kaldırma kuvveti var kadının

Alarm sesi soranlara öneriyorum, albümünü indiriyorsunuz, seç beğen de uyan yani :)

Hangi mesleği yapmak istemem?

Öğretmenlik

Hangi doğal yeteneğe sahip olmak isterim?

Benim bu konudaki hayallerim var ya saymakla bitmeeeeez

Bazen düşünceleri duyabilmek istiyorum, insanlara ona göre davranmak gerçek yüzlerini anlamak, sonuçta hiç kırılmamak ve kırmamak.

Bazen geçmişe veya geleceğe yolculuk yapabilsem diyorum.
Acayip meraklardayım, tarih bize anlatıldığı gibi mi, gelecekse öngörebildiğimiz kadar mı?

Ya da jumper olsam atlasam, tüm dünyayı gezebilsem isterdim.
Her yerden insanları tanımak, kültürlerini öğrenmek, istediğim zaman da puff diyerekten dönebilmek.

Bakma kısa tuttuğuma hepsi ve daha fazlasıyla ilgili bitmek bilmez fanteziler canlı yayın rüyalarımda, kaçırırsan tekrarı biraraanlatırım.com'da :)

Ha bunlar çok da doğal olmadı dersen şunlar da var;
Güzel olsam, bakanları sevaba sokup kamu hizmeti versem ya da zengin olsam tüm üniversite mezunlarını emrimde çalıştırsam, maksat onlara iş sağlamak yahu sende ne fesatsın :)
En olmadı zeki olaydım da bir şeyler icat edip ismimi vereydim: drukiyyes atomu, drukiyyes geni, drukiyyes programı ...

Kendim olmasaydım kim olmak isterdim?

Bir aşk romanının baş kahramanı olabilirdim, ne kadar hata da yapsa; yanlış anlaşılmalar, akla gelmeyecek talihsizlikler de yaşasa sonunda gerçek aşkı bulup sonsuza dek mutlu takılırdım
hiç olmazsa, evimin kadını çocuklarımın anası olurdum yahu!

Nerede yaşamak isterdim?

İnsanların insan olarak yaşamayı öğrendiği bir yerde

En önemli kusurum ne?

Kararsızımdır, hem de nasıl

En fazla keyif aldığım kötü huyum neymiş?

Her şeyde komik taraf bulabiliyorum
Sonuçta 'hayat seni güldürmüyorsa espriyi anlamadın demektir'

Kahramanım kim?

Babam

En çok kullandığım kötü kelime?

Dinleyenlere sormak lazım :)

Şu an ki ruh halim?

Kısaca ff de diyebileceğimiz genel öğrenci hali

Hayat felsefemi hangi slogan özetler?

Şu iki replik hayatla ilgili neyim varsa anlatır:

-İki yaşlı kadın dağ başında bir lokantada yemek yemektedirler.
Biri,"lanet olsun!" der,"yemekler ne kadar da berbat!"
"Evet" der diğeri, "üstelik ne kadar da az!"
Bu benim yaşam hakkındaki düşüncemin kısa bir özetidir: hayat yalnızlık,sefillik,acılar ve mutsuzluklarla doludur ama keşke bu kadar kısa olmasaydı-

"Hayatta iki trajedi vardır birisi istediğinizi alamamanız, diğeri ise almanızdır."

Mutluluk rüyam?

Hangisini anlatsam acaba, Brad'li olanı mııııı, Edward'lı olanı mı,...

Şaka bir yana aslında şöle bir şey var kafamda;
mikroskoptan başımı kaldırıp üzerimdeki hani şu laboratuvar steril kalacak diye giydirdikleri içinde uzaylıdan hallice halime aldırmadan elimde lamel sokağa koşturup bağırıyorum: Evreekaaaaaa!

Mutsuzluğun tanımı?

Özetle şu an ki ben

Tam bir -loser- takılıyorum niyeyse bu aralar

Bakmayın vardı öle 'winner of the world' olmasa da cool bi halim, kalmadı sanırım mecalim

Nasıl ölmek isterim?

Mesela 'o'nun için kurşunların önüne atlasam da kollarında 'seviyorum uleeyn' diyerek ya da 'ben efsaneyim'de adamın formülü bulup 'al bunu git insanlığı kurtar ben onları oyalarım' diyip kendini feda etmesi var ya işte öyle değerli bir şeyim olsun ki hayatta onun için ölebilmeliyim, en güzeli bu bence

Öldüğüm zaman cennete gidersem Allah’ın bana ne söylemesini isterim?

Hiç bir şey boşuna değildi

Bir mim sonuna daha gelmişken,

ben mim yazmayı neden bu kadar seviyorum düşündüm, bulamadım okuyucu

Düşünme yap, metodu şimdilik işimi görüyor

Bu eski bi mimdi hatırlarım,

Çoğu kişi yazmıştır, bende yazmamış tahmin ettiklerimden ZEYNO, negzel ve khpkdr seçiyorum.

Ama pisst sen, sana diyorum okuyan!

Eğer yazmadıysan sende üzerine alınıyorsun heman :)

Cumartesi Güncel (bayinizden ısrarla isteyiniz!)

2011-01-15T19:11:00.001+02:00

Bayanlar, baylar, google'dan kayanlar; beni seven sayanlar, blog blog gezip okuyanlar;

İşte beklediğiniz an geldi.

Cumartesi Güncel ekibi olarak açılışı yapıyoruz.

(şimdilik sadece drukiyyes ama çaktırılmasın, bütçe verildi de biz mi ekip kuramadık sanki, hıh:)

Milletin şıkır şıkır gezip tozduğu, türlü aktivitelerle gününü değerlendirdiği benimse evde net başında pişofmanlarımla pineklediğim bir 'cumartesi'den merhaba okuyucu.

Gençlik eğlence peşinde, bari ben kurtarayım bu dünyayı dedim, güncel geldim.

(Tamam yahu, finaller var diye paralanan arkadaşlarımı bi saatçik çıkalım ya, sonra yine çalışırsın diye kandıramadım burdayım:)

Cumartesi Güncel işte böyle geldi meydana

Cumartesi planın, takılacağın kimse yoksa; net başında harcanma! :P

Cumartesi Güncel oku, okut, güncel olaylara tepkisiz kalma!

Bu dünyayı ben boşverirsem, sen boşverirsen kim kurtaracak, ha?

(diyerekten ezik, ortamlara akamayan imajı düzeltiyoruz:)

Gelelim blog ve internet çapında derlediğimiz bültenimize

İlk haberimiz blog dünyasından okuyucu

Aralarında benimde pek yeni olduğum 'Herkesin bir hikayesi' blogunda bir projemiz var.

Sevdiğimiz blog yazarlarıyla röportajlar yapalım, yayınlayalım; onların gerçek hikayelerini okuyalım diye düşündük.

Bu röportajlara da ilk olarak kendimizden başlayalım dedik, ilk yazıyı yayınladık.

Bir göz atmak istersen tık-tık

(isterseni yok aç bak işte, sen bu gidişle dünyayı nasıl kurtarcan yahu:)

Geçiyoruz ikinci haberimize.

Yanıbaşımızdan, televizyondan bir konu.

Muhteşem Yüzyıl

Kendimce fikirlerim var elbette ama şimdiye kadar yazmamıştım böyle çok tartışılan konularda.

Yine de yazmayacağım sanırım çünkü aşağıdaki yazı benim söyleyebileceğim her şeyi kapsıyor.

tıkla-oku

Gelelim son haberimize

Bu konuda da çok bir şey yazmama gerek kalmıyor, resim anlayana çok şey anlatıyor aslında.

Bir Cumartesi Güncel'in sonuna gelmişken esen kalın,

takip etmeye devam diyoruz.

Her an bloglardan haberler, canımız sıkıldıkça gelip güncel konulara sarma durumları olabilir :)

Altı Üstü Masa Üstü

2011-01-12T12:04:00.002+02:00

Sevgili huyumkurusun beni mimlemiş, teşekkür ettim.

Konumuz masa üstü.
Yapılacaksa bir fotoğrafını koyup anlatmak.

Geçen seneki evimde masamda çok sevdiğim bir arkadaşımın aldığı kalemlik-çerçeve-kutu'dan oluşan set vardı.
Ayrıca o sırada okuduğum dergiler olurdu üstünde bir de tabi Casper'ım :)
Bu sene de aynıları olabilirdi.
Ama gel gör ki okuyucu şuan benim çekebileceğim bir masam yok.
Daha doğrusu odam çok küçük olduğundan çalışırken açarım die dolabın önünde duran ama sene başından beri nedense hiç açmadığım küçük bi masa var.

Bende gözümde masadan daha değerli daha sevdiğim kitaplığıma koydum o seti
Dergilerde ayrı kalmak istemediler yanında yerini aldılar :)
Siyah gördüğün yerdeki fotoğrafta canlarım anne-babam var.
Bir üst rafı kozmetik dükkanını aratmayacak kitaplığın daha üst rafları ise kendi işiyle meşgul; kitapları misafir ediyor.

Diyecek olursan olmaz bu masa mimi ille masa üstü fotoğrafı görücem diye okuyucu senin için onu da düşündüm :)

Bu da benim masaüstüm :P

Ne bu hal diyecek olursan üstünde sadece bugün çalıştığım dosyalarla masaüstümün müdavimleri programlar var.
Dur şimdi hazır yeri gelmişken burda az yakınayım :P
Evet yirmi tane işi aynı anda yapmaya çalışan zavallı benim.
Hem facebook'ta msn'de cevap yetiştirip siteye bloğa yazı yazan, aynı zamanda uploadla sitelere dizi-film ekleyip e-kitap okumaya çalışan insan benim.
Gönül isterdi sabah yazılarımı yazayım okuyayım, öğlen upload-site işleriyle uğraşayım, akşamda arkadaşlarımla sohbet edeyim.
Ama zamanı kim bulabilmiş :(
Sanırım ilk Mısırlılardı :)

Sabah sınavdan gelip şimdi kursa gidecek olan bu yoğun insan bu akşam da 'Çapkın'la uğraşacak.
Yarın da sınavı var.
Film elime geçti daha nette yok, altyazı hazırlıycam, bu hafta eklemem lazım siteye.
İlk bizde durumları anlarsın ya :)
İlgilenirsen yaz okuyucu link atarım ;)
Akşam eklerim mimlediklerimi şimdilik bu kadar, görüşmek üzere

Akşama dedim, bi kaç gün sonra akşam oldu :)
Nese efenim, benim mimlediklerim;
MERY DAIMON,#m£rv£,Mr.E,negzel